Portugal 2016 Alentejo kust (Deel 2) Een dagje mee met de Jig Pesca

Posted on 21 augustus 2016

2


Vanaf de kant langs deze kust vereist de visserij dus enig specialisme en lokale kennis. Eens kijken of we niet toevallig een keer met een bootje weg kunnen. Rondbellen met lokale charterboten levert een tripje op met de Jig Pesca. Schipper Jorge Bernardino heeft z’n vader meegenomen. En Petra komt ook gezellig meevissen. We gaan een ochtend op de bodem vissen, de boot geankerd. Het wordt een visrijke dag met een paar verrassingen.

Het is nog mistig als we om 07:00 uur in de vissershaven van Vila Nova de Milfontes arriveren. Deze ochtend varen er naast ons, nog twee sportvisboten uit. Op zee is de mist snel verdwenen.

IMG_2587-jig-pesca

Onderweg vertelt Jorge dat we geankerd boven een rotsbodem op een diepte van ongeveer 35 meter gaan vissen. Hij laat op de kaart alle verschillende soorten bodem in het gebied zien; zand, klei, rotsen. Hotspots tijdens diverse seizoenen.

IMG_8353-mistig-bij-vertrek

In de zomer is hier van alles te vangen, vertelt hij. Veel soorten, vaak niet al te groot, maar verrassingen zijn altijd mogelijk. We komen onderweg een boten tegen die op sardines vissen. “Die boot daar komt uit het noorden. Hier zijn nog sardines”, vertelt Jorge. “Aan de noordkant van Portugal zijn ze nauwelijks meer te vangen.”

Na een uurtje varen liggen we voor Almograve, we kunnen het strand nog nét zien. De mist is bijna opgelost.

Eigenwijs als ik ben heb ik toch weer m’n eigen spul meegenomen. M’n karperhengel lijkt me uitstekend voor deze visserij. Maar ik krijg een hengel van Jorge in m’n handen gedrukt. “Probeer het eerst hier maar eens mee. Dit is een hele speciale hengel”. Het is een telescopische boothengel (merk Barros) met een dun topje glasvezel, een feederachtige hengel.

De montage bestaat uit een tweehaaks paternoster met 150 gram lood. Gevlochten lijn op de molen met een voorslag van fluorocarbon. De haaklijntjes zijn 22/00mm fluorocarbon. Het aas bestaat uit rauwe garnalen, die je in stukjes aan de haak rijgt.

IMG_2628-jorge-vriendelijk

Het leuke van deze hengel is natuurlijk dat alle aanbeetjes via de gevlochten lijn en het dunne topje goed zijn te voelen. Het voelt echter een beetje aan de lichte kant, lichter dan mijn parabolische karperhengel.

Na het bereiken van de bodem komen al snel de eerste tikjes. De eerste vissen dienen zich aan. Petra vangt een paar mooie makrelen en ik een paar groupertjes. Elke ingooi levert vis op, inderdaad veel soorten.

IMG_2589-Petra-met-makrelen

Wat zich ook al snel aandient is de zeeziekte. Er staat deze dag weinig wind. We gokten het wel zonder pilletjes af te kunnen, maar helaas… De noordenwind en de hoge deining vanaf het westen geven de boot een continue en redelijk nare ‘swing’

De enige remedie is de boel er uitgooien, blijven doorvissen, niet drinken en niet blijven zitten. En dan proberen wat brood te eten om er weer uit te kunnen gooien tot de zeeziekte over is.

IMG_2592-marc-makreel-zeebrasem

Het vissen lukt me gelukkig nog net en de kuip begint zich al behoorlijk te vullen met allerlei soorten zeebrasems, makrelen, horsmakrelen en groupertjes. De boga’s gaan terug omdat ze stinken.

IMG_2600-marc-twee-zeebrasems

Omdat er nu ook makreel is, gaat er een reepje aan de haak. “Makreel is goed aas voor Red Snapper”, zegt Jorge. En verdomd, de eerstvolgende vis is een bescheiden, doch wel een Red Snapper. Vinkje erbij op het soortenlijstje!

IMG_2594-marc-red-snapper-en-zeebrasem

Ook komen er nu een paar lommen* boven, geen vissen van Noorwegen-formaat, maar toch leuk die hier ook gevangen te hebben.

IMG_2598-marc-met-lom

De hengel blijkt een krachtiger body te hebben dan ik dacht. De laatste telescoophengel die ik in de hand heb gehad, is zo’n zwabberding van 20 jaar geleden. “Ik doe er nu 25/00mm fluorocarbon met iets grotere haken aan,” zegt Jorge.

IMG_2614-flinke-topactie-en-stevige-body

Goed idee, want even later lijk ik vast te zitten, en ook Jorge denkt dat het wel degelijk een vis is. Een zwaar gewicht dat af en toe een beetje beweegt. Jorge: “Ik denk een Conger, die nu tussen de stenen zit.”

Er is geen beweging in te krijgen en er zit niets anders op dan de lijn stuk te trekken. Het slijm op de hoofdlijn bewijst dat het inderdaad een Conger was. Daar zijn die hengels en de onderlijn dus inderdaad te licht voor.

Even later komt er opnieuw een kans om iets zwaars naar boven te krijgen. Het beweegt wel en voelt massief, maar geeft eigenlijk weinig weerstand. “Voorzichtig draaien, misschien is het een octopus!” zegt Jorge.

IMG_2620-octopus-bijna-binnen

Meter voor meter komt de zaak omhoog en het blijkt een doubletje van zeebrasem en…een octopus!

IMG_2621-octopus-geschept

Weer een nieuwe soort voor het hengellijstje vissen buitenland! Niet verwacht zo’n jongen ooit aan een hengel te kunnen vangen.

IMG_2623-marc-octopus

Het is een mooie van een paar kilo. Ik heb nog niet eerder een levende octopus in de hand gehad en ik krijg een mooie doop.

IMG_2624-douche-octopus

IMG_2625-octopus-marc

Met sneetjes door de hersenen doodt Jorge de octopus. Deze verkleurt snel. “Even een nachtje in de vriezer, schoonmaken en dan een uurtje koken. Daarna bereiden”, zegt Jorge. We gaan het doen. We zullen er uiteindelijk drie dagen van eten.

De volgende visjes blijven klein en de zeeziekte golft af en aan, maar verdwijnt niet.

IMG_2607-petra-grouper

Rond rond 11:30 uur kijken Petra en ik elkaar aan en we besluiten dat we het wel mooi hebben gevonden.

IMG_2610-welke-soort-is-dit

De viston zit meer dan vol en we geven de strijd tegen de zeeziekte op. Het is voor Jorge en z’n verder wat zwijgzame vader geen enkel probleem eerder terug te keren.

IMG_8354-kuip

Een half uurtje later staan we weer aan de wal. In onze tas gaan de octopus, twee lommen, een red snapper, een horsmakreel, een zeebrasem en een paar gewone makrelen.

IMG_8357-kuip

Genoeg vis (en aas!) voor de maaltijden van onze laatste week hier. Gelukkig neemt Jorge z’n vader de rest van de vis mee.

IMG_8358

De zeeziekte verdwijnt op de wal redelijk snel, maar het totale herstel gaat helaas niet zo snel. De eerste maaltijd van de dag is dan een late lunch, een smaaktest: Red Snapper, zeebrasem en horsmakreel gegrild boven de BBQ. Conclusie: Red Snapper is het lekkerst van de drie, horsmakreel is eigenlijk lekkerder (want zachter van smaak) dan gewone makreel en deze zeebrasemsoort eindigt op drie.

IMG_2633-smaaktest

De tweede maaltijd is octopus in rijst, eenvoudig op het internet te vinden, dit simpele doch erg lekkere Portugese recept. Ik maak natuurlijk veel te veel. We eten hier dus twee dagen van en dat is geen straf. Een paar armen van de octopus heb ik bewaard voor een maaltijdsalade met tomaat, komkommer, ui en paprika, ook erg lekker. Octopus blijk je trouwens in z’n eigen vocht te koken. Na een uurtje koken is de inhoud van de pan rood gekleurd.

Dan hebben we nog een etentje met in olijfolie met knoflook gebakken lomfilet met aardappeltjes en sla. Niet gek voor een paar uurtjes vissen ;-).

Een prima bootvistochtje voor de soortenlijst met diverse verrassingen én weer het een en ander geleerd. Volgende keer ‘vergeten’ we de pilletjes écht niet meer!

Groeten!
Marc

Foto’s: Petra de Boer, Marc Borst

*De ‘lommen’ blijken gaffelkabeljauw te heten. Lom komt niet zo zuidelijk voor. Dan dus nog een nieuwe soort erbij voor op het lijstje…

Advertenties