Vakantievissen: Vissen in Canada Deel 4

Posted on 3 september 2012

1


20-22 augustus Vancouver

De eerste vistrip vanuit Vancouver was weer vanuit een bootje, ditmaal alleen Petra en ik in een gehuurd motorbootje. Met z’n tweeën vertrokken we rond 15.00 vanaf Granville Island en zetten koers richting Horseshoe Bay. Na een klein uurtje rustig aanvaren waren we bij het Lighthouse Park en gingen de hengels uit om driftend in de buurt van de bodem te vissen. We hadden haring dan wel ansjovis willen kopen op de markt van Granville Island, maar dat hadden ze daar niet. Met dit aas had ik trollend op zalm willen vissen. Wel hadden ze makreel uit Noorwegen (!). ‘Onze’ makreel dus, en die komt niet voor in de Stille Zuidzee, maar geeft hetzelfde geurspoor: het aas van de dag. Met reepjes makreel beaasd lieten we de loodjes naar de bodem zakken. Het eerste kwartier gebeurde er niets en we verkasten naar een stukje verderop en iets dichter bij de kant. Het was daar ondieper, zo’n 50-60 meter diep.

Petra had al snel beet en we waren benieuwd wat er boven zou komen. Even later was daar haar eerste (grond)haai. Buiten de boot met een tang onthaakt. Je wilt geen zich ronddraaiend stuk schuurpapier van ruim 60cm om je arm.

Kort nadat ik de haak weer had beaasd en zelf weer wilde gaan vissen, had ze er alweer een aan.

En zo ging het een tijdje door. Zij viste met m’n karperhengel met gevlochten lijn en 175 gram lood aan een hoekafhouder, haaklijn 45/00 fluorcarbon met een 1/0 haak. Ik viste met een zware spinhengel met nylon en verder dezelfde montage.

De eindstand van deze middag was acht vissen voor Petra: zes haaien, een gele rockfish

en een platvis (waarvan ik nog moet opzoeken welke soort dit is).

Ik mocht in totaal twee haaien vangen.

En alle vissen onthaken,

de lijnen beazen enzovoorts. Ik was eigenlijk een meevissende visgids die middag. En het ging me goed af: de gastvisser laten vangen 😉

De andere twee hengelmomenten vonden plaats onder de Lions Gate Bridge, tussen Stanly Park en noord Vancouver. Ik heb daar twee maal een paar uur staan smijten met allerlei kunstaas (lepels, shads, buzz-bombs).

Er stond een mooie stroming. Er waren zeehonden te zien, maar geen enkele springende vis. Ik heb er in totaal één platvis (dezelfde soort als Petra), vals gehaakt aan een lepel weten te vangen.

Achteraf denk ik dat ik aan de verkeerde kant stond. Aan de overkant is de monding van de Capilano-river. Volgens de berichten zou daar de wachtende zalm belaagd kunnen worden. Aangezien dit nog ruim anderhalf uur extra fietsen betekend zou hebben, bewaar ik dat maar voor een andere keer.

Wanneer die gaat komen weet ik nog niet, maar het was in elk geval een fantastische ervaring en een voorrecht om op dit mooie stukje van de aardbol verbleven te mogen hebben.

Groeten!

Marc

;

Advertenties