16 december 2017 4e Competitiewedstrijd IJZZV 2017-2018

Posted on 17 december 2017

4


Vandaag zou ik niet hebben uitgekozen om weer eens lekker een dagje op de pier te vissen. De omstandigheden staan behoorlijk onderaan m’n favorietenlijstje: een strakke noordwest vijf Bft (en plukjes zes) met af en toe een buitje. De Zuidpier is bij deze wind nog nét open zodat dit de eerste wedstrijd van dit seizoen vanaf de pier is. En dat is de stok achter de deur: de bijholteonsteking is na een paar weken hoofdpijn eindelijk weer weg en ik heb de derde competitiewedstrijd in november daardoor ook al gemist, dus…vissen geblazen, jongen!

De balletjesmachine geeft me nummertje 50 en dat is vandaag in vak B de de ‘staart’stek. Er staat geen buurman rechts van me, maar ik ben niet op een plekje beland dat ik zelf voor dat dagje zou hebben uitgekozen.

Later blijkt er in ieder geval één voordeel aan m’n loting. Laagwater valt rond 10:25 uur, maar de wind stuwt het water al een paar standjes hoger. Vooral de de deelnemers aan het begin van vak A (verder op de pier richting de bocht) en een paar andere pechvogels krijgen, naarmate het water opkomt, steeds vaker complete golven over zich heen. Viskisten beginnen rond te drijven op de pier en deelnemers verkleumen. De wedstrijd stopt om 14:00 uur (hoogwater 14:38 uur), een uur eerder dan normaal omdat we graag met z’n allen de prijsuitreiking willen meemaken.

Ik had me al ingesteld op het (moeten) vangen van veel wijting, gewoon omdat die ook dit jaar weer talrijk voor de kust zit. Met zware deining zal platvis zich wat meer ingraven en wachten op betere tijden. De wijting zwemt rond en vreet zich in de rondte. Ik kies voor onderlijnen met dunne metalen afhoudertjes met diverse kleuren amnesia of fluorocarbon haaklijntjes, met het idee dat dit in deze omstandigheden een rustiger aaspresentatie geeft en minder vaak in de war gaat dan langere dwarrellijnen.

Vóór de loting heb ik trouwens nog stille hoop op het vissen op gul. Maar op deze stek aan het begin van de pier geef ik me weinig kans om er genoeg te vangen om aan de wedstrijd mee te doen, één gulletje per uur telt te weinig aan. Pas als er geen wijting (of wat dan ook) boven komt, zal ik met een hengel onder de kant gaan vissen.

Je kunt met deze wind niet ver werpen, maar de eerste draai met de twee hengels levert me toch al drie wijtingen op. Niet wild, maar geen 0 meer, en genoeg vis om dit nog even vol te houden. Veel deelnemers kan ik niet in de gaten houden, maar latere winnaar Bas scoort twee plaatsen verder van me het ene tripletje kleine wijting na het andere. Ik ga ongeveer gelijk op met buurman Ed en de rest die ik kan zien, met allemaal kleine wijting. De ene schar van 26 centimeter die ik vandaag vang hoort bij de top drie van mijn grootste vissen.

Er zitten draaien bij zonder vis, maar meestal komt er wel een visje bij me boven. Een paar doubletjes en een enkel tripletje. Langzaam kruipt m’n teller richting de 20 stuks. Het komt niet in me op toch maar eens een wapperlijntje in te zetten, wat voor wijting eigenlijk een betere keuze zou zijn. En gelukkig heb ik geen weet van de gullen die een stuk verderop worden gevangen. De grootste vis van de wedstrijd is er eentje van 51 centimeter en da’s tegenwoordig vanaf de kant al een hele mooie.

Ik geef mezelf een kwartiertje knutselpauze door de onderlijn van m’n andere hengel binnen te draaien met een leuke knoop als gevolg…Even later raakt de hoofdlijn van een hengel mysterieus verward vóór het topoog, alsof de hele lijn daar een keer doorheen is gehaald. De gladheid van de lijn staat toe voorzichtig door die lus rond het topoog heen te draaien. Pompend probeer ik de boel aan de kant te krijgen, maar bij de voorslagknoop gaat het mis…Pang en alles is weg…Dit had ik anders aan moeten pakken.

Daar is-ie dan, het eind van de regenboog…

Ondertussen krijgen we afwisselend buitjes en zonneschijn over ons heen en de wind blijft straf. Het is allemaal nét doen, maar even na half twee komt het sein dat we om 14:00 uur stoppen.

Met m’n pakweg 20 stuks eindig ik ook op de 20ste plaats, tja. Koppelmaatje Panvisser Ayelt heeft golven staan happen aan het begin van vak A en komt verkleumd tot de 19e plek, zodat we bij de koppels ook niet best scoren. Maar hij heeft in ieder geval nog twee maatse gullen weten te vangen…De complete uitslag is te vinden op de website van de IJZZV.

Op naar betere omstandigheden, een betere loting en binnenkort maar weer eens achter een gulletje aan.

Groet!
Marc

Advertenties