13 januari 2018 5e Competitiewedstrijd IJZZV 2017-2018 Oef…

Posted on 13 januari 2018

4


Voor mij komt balletje 33 uit de machine rollen. Dat is vandaag de stek vlak naast het hek. Hm, dat is niet waar ik op had gehoopt, liever zou ik een plekje verderop op de pier in de buurt van de bocht bevissen. Een weekje geleden vis ik met Durk en Torben in de bocht van de Zuidpier. We vangen goed, zowel aan de binnen- als aan de buitenkant. (Geen blog over deze mooie dag, maar dat verhaal valt te lezen in Beet Rovers van maart 2018, tegen die tijd te koop bij elke kiosk.)

Maargoed, het optimisme van mijn kant over de komende wedstrijd is voor de start al wat getemperd. En helaas, ondanks werkelijk tómeloze inzet, is het me niet gelukt deze valse start goed te maken.

Het is bij het begin van de wedstrijd om 10:00 uur mistig met een zwakke zuidoostelijke wind. Het is hoogwater om 13:25 uur. Met laagwater om 09:15 uur staat er een flinke stroming zeewaarts. Het lijkt er op dat er flink wordt gespuid, want bij opkomend water zijn flinke stroomnaden te zien waar de tegengestelde watermassa’s elkaar tegenkomen.

Aangezien er weer een gulletje is te vangen kies ik vandaag voor een dubbele tactiek: de ene hengel vist vlak voor de kant op gul en de andere probeert het verderop voor een scharretje of een wijting. Als een van de twee succesvoller is, kan ik altijd overschakelen. Met zoveel stroming zou er toch wel vis actief moeten zijn, of zou het water te ‘zoet’ zijn?

De meeuwen op het strand wachten op een makkelijke maaltijd?

De scharrenhengel krijgt een driehaakspaternoster met wapperlijnen, een zeepier en een slikzagertje aan de haakjes. Aan de gullenhengel -met een steen als werpgewicht- zit een tweehaakspaternoster met twee pieren, een stukje mesheft, een stukje tap en twee slikzagertjes als aftopsel op de haak. Ik zou zeggen, prima aasjes toch?

In het begin van de wedstrijd raken er bij mij en de buren Bram en Ron hier en daar wat lijnen in de knoop; de loodjes gaan te makkelijk, en vooral te vér, aan de wandel onder invloed van de stroming, een beetje extra geholpen door de wind. Geduldig lossen we de zaak op. Piramidelood (of plat of ankerlood) blijft wel goed liggen en er kan weer gevist worden.

Daar blijft het vooral bij, althans bij mij dan, want vangen ho maar. De buren vangen sporadisch een visje. En van verderop hoor ik ook al geen beste berichten. Het dreigt een dramatische wedstrijd te worden. De mist trekt een ietsiepietsie op, even is er wat blauw in de lucht en dan trekt de zaak, passend in de sfeer, weer dicht.

Om 14:09 uur -ik weet het goed omdat ik voor dit gedenkwaardige moment op de klok ben gaan kijken 😉 -krijg ik, na een krab en een zeester, voor het eerst leven op een hengeltop. Het is aan de scharrenhengel, twee tikjes en vervolgens ‘radiostilte’. Hopend op de eerste vis draai ik een paar minuten later binnen, maar niks geen vis.

De gullenhengel biedt urenlang tevergeefs het ‘buffetje’ aan tussen de stenen voor de kant, eigenlijk de volle vijf uur in totaal, minus de beaastijd. De ‘vijf minuten voor tijd’ vis of dat soort mazzeltjes komen vandaag niet aan bod. De scharrenhengel met diverse soorten wapperlijnen (ook nog met diverse soorten haakjes) op diverse afstanden trilt uiteindelijk nog één keer zonder vangst.

Het lukt me niet een andere tactiek te bedenken en zonder overschakelen blijf ik de hengels na maximaal een kwartier binnendraaien en opnieuw beazen. Het is een beetje triest om te zien dat ook na 20 minuten het aas tussen de stenen geheel ongeschonden weer boven komt. Maar ja, die ene gul kan plots tóch even langskomen. De scharrenhengel heeft soms een kale haak, maar meestal zitten er nog restjes aas aan, garnalen?

Oef… een zeperd, een dikke nul! Er zijn een hoop vissers die hier goed sjagerijnig van zouden worden. Dat lukt mij soms ook, maar vandaag kan ik er niet mee zitten. Dit was gewoon niet mijn stek, mijn dag, weet ik veel…Per lege draai daal ik dieper af in m’n verlies zodat ik tegen het einde van de wedstrijd allang weer door het dieptepunt in de verwerking van deze ‘tragedie’ heen ben. Beter zo, het blijft vissen (Al hoewel, dagen als vandaag mogen nou ook weer niet té vaak geschieden)

Geen poedelprijs of een nummertechnisch mazzeltje om toch nog met een prijsje naar huis te gaan. Uit voorzorg koop ik trouwens ook maar niet teveel bingolootjes. En inderdaad, ook hier geen prijs. Het is niet mijn dag op het gebied van ‘winnen’, het zij zo. Ik heb me in ieder geval niet verveeld 😉 en het was weer gezellig met de mannen.

De uitslag zal te vinden zijn op de website van de IJZZV. In het volgende blog hoop ik u weer eens een foto van een door mij gevangen vis te kunnen tonen. Ik houd dat nog even spannend, want ik zal eerst weer een vis moeten vangen 😉

Groet!
Marc